Τα «σπουργίτια»
«Θα μπορούσε να μη γνωρίζει;», αναρωτιέται η «Corriere della Sera». Ο Γκέοργκ Ράτσινγκερ ήταν ο διευθυντής της «Regensburger Domspatzen», των Σπουργιτιών του Καθεδρικού Ναού της Ρατισβόννης», μιας χορωδίας που ιδρύθηκε πριν από χίλια και πλέον χρόνια. Δίδασκε μουσική διηύθυνε τη χορωδία κι έπαιζε πιάνο. Ενδεχομένως να μη γνώριζε πού έτρωγαν τα παιδιά της χορωδίας και πώς κοιμόνταν. Η σκιά του σκανδάλου, ωστόσο, φτάνει πλέον στην καρδιά του Βατικανού. «Από την αρχή της ζωής μου», δήλωσε ο κατά τρία χρόνια μικρότερος Βενέδικτος ΙΣΤ΄, «ο αδελφός μου ήταν όχι μόνο ένας σύντροφος αλλά κι ένας έμπιστος οδηγός. Ακόμη και σε δύσκολες καταστάσεις μου έδειχνε πάντα τον δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσω».

Για να δημιουργήσουν «προσκύνημα» και να μαζέψουν χρήμα, έθεσε ο καθολικός εκκλησιαστικός μηχανισμός σε κυκλοφορία την ακόλουθη είδηση, η οποία διαβάζεται με ρίγος και έκσταση από θεόπληκτους στην Πορτογαλία και την Ισπανία, ίσως και σε άλλες χώρες:

Αρχαιολόγοι βρήκαν σε ένα νησί έξω απο την Μαδέρα ένα πολύτιμο κουτί στο οποίο μέσα βρέθηκε ένα καρφί. Μελετώντας το είναι σίγουροι πως πρόκειται για καρφί που ανήκει στην εποχή της σταύρωσης του Χριστού. Αυτό όμως που εντυπωσιάζει είναι η σχετικά καλή, για την ηλικία του, κατάσταση στην οποία βρέθηκε το καρφί. Οι επιστήμονες εκτιμούν οτι φυλασσόταν με μεγάλη προσοχή γι’ αυτό και είχε μεγάλη σημασία για κάποιους. Δεν αποκλείεται λοιπόν να ειναι καρφί απο τη Σταύρωση του Ιησού

Επειδή είναι παλιό το καρφί και η κατάστασή του καλή, μάλλον θα είναι, λένε οι παπάδες, από τον υποθετικό σταυρό του Ιησού, ο οποίος Ιησούς όμως μάλλον δεν υπήρξε ποτέ!


Φυσικά δεν ήταν το μοναδικό καρφί που χρησιμοποιήθηκε εκείνη την εποχή, δεδομένου ότι οι σταυρώσεις γίνονταν από τους Ρωμαίους κατά χιλιάδες εναντίον όσων υπονόμευαν την αυτοκρατορία, σε όλες τις κατακτημένες χώρες – και στην Ιβηρική, εννοείται. Ούτε και τα καρφιά χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά στις σταυρώσεις… Όλα τα ξύλινα σπίτια με τέτοια καρφιά ήταν φτιαγμένα, όλες οι ξύλινες γέφυρες, όλα τα ξύλινα τείχη κ.ο.κ.


Και όλα αυτά ήταν πολύ πολύ περισσότερα από τους πάμπολλους ξύλινους σταυρούς στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Πιθανόν κάποιος να φύλαξε το καρφί από το πατρικό του σπίτι ή το καρφί από το γεφύρι του χωριού του, όταν αντικαταστάθηκε αυτό με πέτρινο ή να φύλαξε το καρφί από το τείχος του στρατοπέδου που υπηρέτησε κ.ο.κ.


Οι απατεώνες του εκκλησιαστικού μηχανισμού κατασκευάζουν όμως μόνο ένα συγκεκριμένο συσχετισμό, ώστε να αξιοποιηθεί για τη Μαδέρα, πέρα στον Ατλαντικό, κανένα θερινό τουριστικό ρεύμα θεόπληκτων!

Πολλοί βλέπουν ότι ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος, αν και διαφορετικής ψυχολογίας και συμπεριφοράς από τον μακαριστό προκάτοχό του, ζει παρόμοιες καταστάσεις μέσα στην Ιεραρχία

Χωρισμένοι σε «Βόρειους» και «Νότιους» οι συνεργάτες του Προκαθήμενου της Εκκλησίας της Ελλάδος εξακοντίζουν βέλη ο ένας εναντίον του άλλου διεκδικώντας μερίδιο στην εξουσία

ΜΑΡΙΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ | Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010

TΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ του 2008 έξω από τον μητροπολιτικό ναό της Αθήνας πιστοί, κληρικοί και στελέχη της Εκκλησίας συγκεντρώθηκαν για να πανηγυρίσουν την εκλογή του νέου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμου. Ανάμεσά τους λαϊκοί συνεργάτες του Οικουμενικού Πατριάρχη και κληρικοί οι οποίοι στις μάχες κατά του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου συγκέντρωναν υπογραφές ιεραρχών εναντίον του. Το κλίμα ευφορίας συμπλήρωναν τα χαμόγελα
μητροπολιτών οι οποίοι εξερχόμενοι του μητροπολιτικού ναού έσπευδαν να τους ασπαστούν δείχνοντας ότι η νίκη ανήκει σε όλους. Σήμερα, δύο χρόνια μετά, εις εξ εκείνων των λαϊκών συνεργατών του κ.κ.
Βαρθολομαίου που πανηγύριζαν χαρακτηρίζει στις κατ΄ ιδίαν συζητήσεις του τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο «διπρόσωπο». Οι κληρικοί οι οποίοι συγκέντρωναν υπογραφές κατά του μακαριστού Χριστόδουλου και υπέρ του Πατριαρχείου και του κ. Ιερώνυμου εξαπολύουν «επιθέσεις» κατά του Αρχιεπισκόπου και οι αρχιερείς που ασπάζονταν τους εν Χριστώ
αδελφούς τους στέλνουν επιστολές στον Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ελλάδος «κατακεραυνώνοντάς» τον. Τι μεσολάβησε; Για πολλούς πρόκειται για μάχη εξουσίας. Μάχη που ξεκίνησε από την ώρα εξόδου του κ. Ιερώνυμου από τον μητροπολιτικό ναό, συνεχίστηκε στο Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο της οδού Αγίας Φιλοθέης και κορυφώθηκε στο Συνοδικό Μέγαρο στη Μονή Πετράκη. Πολλοί δηλώνουν ότι ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος, αν και διαφορετικής ψυχολογίας και συμπεριφοράς από τον Μακαριστό Χριστόδουλο, ζει βίο παράλληλο με τον προκάτοχό του.

Το 2000, δύο χρόνια μετά την εκλογή του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, άρχισαν να διαφαίνονται τα προβλήματα διαίρεσης που αντιμετώπιζε η λεγόμενη ομάδα των Βολιωτών, δηλαδή των στελεχών που προέρχονταν από τη Μητρόπολη Δημητριάδος και επέλεξε να φέρει στην Αθήνα για να ελέγξει τις υπηρεσίες της Αγίας Φιλοθέης και της Μονής Πετράκη. Οι διενέξεις και οι μάχες που διεξήγαγαν μεταξύ τους ήταν ομηρικές και απασχόλησαν πολλές φορές τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων.

Σήμερα το ίδιο πρόβλημα δείχνει να αντιμετωπίζει και ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος. Χωρισμένοι σε «Βόρειους» και σε «Νότιους» οι συνεργάτες του κ. Ιερώνυμου εξακοντίζουν βέλη ο ένας εναντίον του άλλου διεκδικώντας ακόμη πιο στενή σχέση με τον Αρχιεπίσκοπο, ώστε να πάρουν μια θέση στον ήλιο η οποία θα τους εξασφαλίσει υψηλές γνωριμίες και την εκλογή τους σε μητροπολιτικούς θρόνους.

Καθείς και ο ρόλος του

Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος

Οι Μητροπολίτες Ιωαννίνων και Φιλίππων κκ. Θεόκλητος και Προκόπιος καθημερινά καταθέτουν στην Ιεραρχία το δικό τους ισχυρό παρών. Εκλεγμένοι τη δεκαετία του ΄70, συνεργάτες του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ Τίκκα, οι δύο μητροπολίτες ασχολούνται με τα οικονομικά της Εκκλησίας αλλά και το γράμμα και την ερμηνεία των ιερών κανόνων. Το 1998 στήριξαν την εκλογή του μακαριστού Χριστόδουλου παρά το γεγονός ότι απέναντί του βρισκόταν ένας «πνευματικός τους αδελφός» από την ομάδα του μακαριστού Σεραφείμ, ο κ. Ιερώνυμος. Εκτοτε λάμβαναν μέρος στη διοίκηση της Εκκλησίας είτε ως ηγετικά στελέχη επιτροπών είτε ως μέλη αντιπροσωπειών στο εξωτερικό. Υστερα όμως από περίπου τρία χρόνια οι σχέσεις τους «έσπασαν». Και διασταύρωσαν πολλές φορές τις πατερίτσες τους με τον Χριστόδουλο. Η «μετάλλαξή» τους ήταν τόσο εντυπωσιακή που οι επί τρεις δεκαετίες χαρακτηρισμένοι ως αντι-πατριαρχικοί πέρασαν στο «στρατόπεδο» των φιλο-πατριαρχικών.

Σήμερα σχεδόν την ίδια κατάσταση αντιμετωπίζει και ο κ. Ιερώνυμος. Οι δύο ιεράρχες και ιδιαίτερα ο κ. Θεόκλητος στήριξαν με «νύχια και με δόντια» την εκλογή του κ. Ιερώνυμου το 2008 στον αρχιεπισκοπικό θρόνο. Πρό εδρος της Επιτροπής των Οικονομικών της Εκκλησίας, ο κ. Θεόκλητος διαφώνησε πολλές φορές μαζί του με αποκορύφωμα την απόφαση του κ. Ιερώνυμου να προχωρήσει στην εκλογή των νέων μητροπολιτών Κηφισιάς και Ιλίου. Τότε οι κκ. Θεόκλητος και Προκόπιος διαφώνησαν ανοιχτά μαζί του με δηλώσεις και επιστολές τους.

Την ίδια ώρα τον δικό του ρόλο διεκδικεί και ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος ο οποίος κατά τη διάρκεια της κούρσας για τη διαδοχή κατήγγειλε ότι δέχεται απειλές και πιέσεις από ανθρώπους του μεσσήνιου την καταγωγή Μητροπολίτη Σπάρτης κ. Ευστάθιου, κύριου αντιπάλου του κ. Ιερώνυμου στη διεκδίκηση του αρχιεπισκοπικού θρόνου. Πρώην στέλεχος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο κ. Χρυσόστομος ήταν ο τελευταίος μητροπολίτης που εξελέγη επί αρχιεπισκοπίας Χριστόδουλου, παρά το γεγονός ότι οι σχέσεις τους δεν ήταν ιδιαίτερα καλές. Μετά τις καταγγελίες του για τον Μητροπολίτη Σπάρτης πέρασε δύσκολες στιγμές και ο κ. Ιερώνυμος αμέσως μετά την εκλογή του επισκέφθηκε την Καλαμάτα σε μια κίνηση υποστήριξής του. Ομως οι σχέσεις των δύο σήμερα βρίσκονται σε οριακό σημείο.

Η μάχη για το πρωτείο

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος

ΥΣΤΕΡΑ από πολλά χρόνια για μία ακόμη φορά η Κυριακή της Ορθοδοξίας βρίσκει τις σχέσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Εκκλησίας της Ελλάδος να ισορροπούν πάνω σε τεντωμένη κλωστή. Θορυβημένοι, πολλοί ιεράρχες του Οικουμενικού Πατριαρχείου έχουν διαρκείς συνομιλίες με τον κ.κ. Βαρθολομαίο και δεν είναι λίγοι εκείνοι που του επισημαίνουν ότι η ενέργειά του μακροπρόθεσμα θα προκαλέσει σοβαρά προβλήματα. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης όμως βρίσκεται «εγκλωβισμένος». Από τη μια πλευρά ακούει τις εισηγήσεις των λεγομένων γραφειοκρατών οι οποίοι από τα πολυτελή γραφεία τους, ιεράρχες χωρίς ποίμνιο, του εισηγήθηκαν να προχωρήσει στη διεκδίκηση του εκκλήτου του πρώην Μητροπολίτη Αττικής κ. Παντελεήμονα Μπεζενίτη προκειμένου να ενισχύσει το πρωτείο του Οικουμενικού Πατριαρχείου έναντι όλων των προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών. Ταυτόχρονα τονίζουν ότι πρέπει να προωθήσει σύντομα τη διεκδίκηση και στη Νότια Ελλάδα Σταυροπηγιακών Μοναστηριών που θα υπάγονται απευθείας στο Πατριαρχείο. Ακόμη δηλώνουν ότι πρέπει να ζητηθεί από τον κ. Ιερώνυμο να αναθεωρήσει τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Από την άλλη πλευρά βρίσκονται οι ιεράρχες με ποίμνιο οι οποίοι υποστηρίζουν ότι οι πιστοί δεν μπορούν να αντέξουν έναν νέο αδελφοκτόνο- όπως είναι όλοι οι εμφύλιοι- πόλεμο. Επιπλέον τονίζουν ότι πολλές φορές ο κ. Ιερώνυμος δέχθηκε επικρίσεις από ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος διότι ακολουθεί παντού τον Οικουμενικό Πατριάρχη λες και είναι διάκονός του αντί να συμπεριφέρεται ως Προκαθήμενος. Η εξέλιξη των γεγονότων προκαλεί ανησυχία στην Αθήνα. Σε μια δύσκολη εποχή, με τα οικονομικά προβλήματα να ταλανίζουν τους ανθρώπους και τη χώρα, κληρικοί εμφανίζονται να ασχολούνται με το έκκλητο ενός αρχιερέα που δικάστηκε, καταδικάστηκε και φυλακίστηκε με στόχο την εξουσία, το imperium, τις εκλογές και τις θέσεις…

Του Νικου Παπαχρηστου

Την παραπομπή του μητροπολίτη πρώην Αττικής κ. Παντελεήμονα Μπεζενίτη σε Δευτεροβάθμιο δι’ Αρχιερείς Συνοδικό Δικαστήριο και την αναβολή της συγκλήσεως της Ιεραρχίας, ως εκ τούτου και των αρχιερατικών εκλογών, αποφάσισε χθες η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, εναρμονιζόμενη τελικώς με τις προτροπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Οπως αναφέρει και στο ανακοινωθέν της η ΔΙΣ κατέληξε στην απόφαση αυτή λαμβάνοντας υπόψη της «την ανάγκη διατηρήσεως του κλίματος εμπιστοσύνης με το Οικουμενικό Πατριαρχείο».

Το Φανάρι είχε εκφράσει τη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι η ΔΙΣ αγνόησε το αρχαίο κανονικό και πνευματικό δικαίωμά του να κρίνει -ως ανώτατο εκκλησιαστικό δικαστήριο- υποθέσεις ιεραρχών που προσφεύγουν σε αυτό. Και είχε καλέσει τη ΔΙΣ να μην προβεί στην πλήρωση των νεοσύστατων μητροπόλεων Ιλίου και Κηφισιάς έως ότου τελεσιδικήσει η υπόθεση του καθαιρεμένου Ιεράρχη.

«Κατόπιν διαλογικής συζητήσεως με πνεύμα νηφαλιότητος, ψυχραιμίας και υπευθυνότητος, η ΔΙΣ λαβούσα υπ’ όψιν της την ανάγκην διατηρήσεως του κλίματος εμπιστοσύνης με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, την κρισιμότητα των ημερών που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός, την κατανυκτική εκκλησιαστική περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, την επικράτηση πνεύματος ενότητος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και την ελπίδα της διευθετήσεως των ανακυψάντων προβλημάτων, αποφάσισε ομοφώνως, πρώτον, την σύγκληση της Ιεραρχίας εν ευθέτω χρόνω και δεύτερον την συγκρότηση του Δευτεροβαθμίου δι’ Αρχιερείς Συνοδικού Δικαστηρίου, κατά τον Νόμον, προκειμένου να εκδικάσει την έφεση την οποία κατέθεσε στην Ιερά Σύνοδο ο μητροπολίτης πρώην Αττικής Παντελεήμων». Σύμφωνα με πληροφορίες έχουν ήδη αποσταλεί οι κλήσεις στους Ιεράρχες που θα συγκροτήσουν το Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο, το οποίο αναμένεται να συνεδριάσει στις 25 Φεβρουαρίου υπό την προεδρία του Μητροπολίτη Σάμου και Ικαρίας Ευσεβίου.

Για να προβληματιστούμε…

«ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ» έχει μπει ο διάλογος κυβέρνησης και Εκκλησίας για την φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Οι επιτροπές που έχουν συσταθεί για τη διαβούλευση Πολιτείας- Εκκλησίας υπολειτουργούν, ενώ η Ιερά Σύνοδος, μολονότι αποδέχεται την αναγκαιότητα της συνεργασίας με το κράτος, καθιστά σαφές ότι η όποια συνεισφορά της δεν μπορεί να αποσκοπεί στην αύξηση των εσόδων του κράτους.

Είναι ενδεικτικό πως η πρώτη αντίδραση της Εκκλησίας στην επιβολή έκτακτου ΕΤΑΚ στα ακίνητα ήταν να υπενθυμίσει προς την ελληνική κυβέρνηση πως η ίδια οφείλει να καταβάλλει τους μισθούς των κληρικών αλλά και να μεριμνά για τη συντήρηση και λειτουργία των εκκλησιαστικών σχολείων. Λίγο αργότερα βεβαίως μέλη της Ιεραρχίας αντέδρασαν και στην απόφαση για αντικατάσταση των- ελάχιστων, όπως υποστήριξαν- κρατικών αυτοκινήτων υψηλού κυβισμού που χρησιμοποιούν ανώτεροι κληρικοί με μικρότερα οχήματα. Στην εισήγησή του προς την Ιερά Σύνοδο που γνωστοποίησε και στην κυβέρνηση ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος ξεκαθαρίζει ότι “ελάχιστη ανταπόδοσις και ένδειξις των αυθαιρέτων ή συμβατικών απαλλοτριώσεων ή συμπεφωνημένων αποφάσεων (αναφέρεται σε απαλλοτριώσεις που έγιναν μετά το 1922) είναι η μισθοδοσία του Κλήρου και η λειτουργία των Εκκλησιαστικών Σχολείων για την σπουδήν, εκπαίδευσιν των υποψηφίων και την επιμόρφωσιν των κληρικών της Εκκλησίας μας”.

«Σε αιχμαλωσία»
Ο κ. Ιερώνυμος παραδέχεται ότι πέρα από την περιουσία της Εκκλησίας, τα έσοδα από την αξιοποίηση της οποίας καλύπτουν τα τεράστια έξοδα της λειτουργίας της, υπάρχει και άλλη σημαντική περιουσία που αδρανεί ή βρίσκεται όπως αναφέρει σε “αιχμαλωσία”. Επισημαίνει πάντως ότι μία σοβαρή συνεργασία Εκκλησίας και Πολιτείας στο θέμα αυτό με ειλικρίνεια, τιμιότητα, διαφάνεια, συνέπεια και δεσμευτικές εγγυήσεις της Πολιτείας για την αξιοποίηση αυτής, θα ήταν επωφελής και ενδεδειγμένη μπροστά στην σημερινή κοινωνική πραγματικότητα. Παρ΄ όλα αυτά ξεκαθαρίζει ότι “στόχος της συνεργασίας αυτής θα τεθεί εξ αρχής όχι η μονομερής ωφέλεια του Οικονομικού Οργανισμού της Εκκλησίας ούτε η αύξησις των εσόδων των ταμείων του Κράτους”. Ουσιαστικά ο Αρχιεπίσκοπος προτείνει την σύσταση ενός ταμείου εκκλησιαστικής πρόνοιας που θα έχει ως σκοπό την δημιουργία ενός δικτύου προνοιακών έργων με σύγχρονες προδιαγραφές “προς διακονίαν των συνανθρώπων μας”.

Κυβερνητικοί παράγοντες επισημαίνουν ότι πρέπει το συντομότερο να ενεργοποιηθεί η επιτροπή διαλόγου που έχει συστήσει το υπουργείο των Οικονομικών καθώς η διάθεση για διάλογο που έχει επιδείξει μέχρι στιγμής ο Αρχιεπίσκοπος είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο το οποίο η κυβέρνηση οφείλει να αξιοποιήσει σε μέγιστο βαθμό αποφεύγοντας να διαταράξει, όπως λένε, τις καλές σχέσεις που έχουν αναπτυχθεί μεταξύ του Πρωθυπουργού και του Προκαθημένου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης αποδέχθηκε τον «οικουμενικό» χαρακτήρα του Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη, με την έγκριση, το απόγευμα της Τετάρτης, ψηφίσματος της Επιτροπής των Νομικών Υποθέσεων και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Με το ίδιο ψήφισμα οι βουλευτές χαρακτηρίζουν ως «αναχρονιστική» την έννοια της «αμοιβαιότητας» που συνιστάται με το άρθρο 45 της Συνθήκης της Λωζάνης (1923), για την αντιμετώπιση των μειονοτήτων και ζητούν την εγκατάλειψή της.

Το ψήφισμα έχει τίτλο «Θρησκευτική ελευθερία και ανθρώπινα δικαιώματα των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Τουρκία και την μουσουλμανική μειονότητα στην Θράκη» και εγκρίθηκε με σημαντική πλειοψηφία 102 ψήφους υπέρ, 18 κατά και 4 αποχές.

Τη σχετική έκθεση εισηγήθηκε ο Γάλλος βουλευτής Μισέλ Υνό (Michel Hunault), από την ομάδα των Ευρωπαίων Δημοκρατών. Κατά την ψηφοφορία εγκρίθηκαν έξι από τις 14 τροποποιήσεις που είχαν υποβληθεί.

Η ΚΣΣΕ καλεί την Ελλάδα και την Τουρκία να αντιμετωπίζουν όλους τους πολίτες χωρίς διακρίσεις και χωρίς να επηρεάζονται από τον τρόπο που η γειτονική χώρα αντιμετωπίζει τους δικούς της πολίτες.

«Η συνεχής προσφυγή των δύο αυτών χωρών στην έννοια της αμοιβαιότητας, προκειμένου να αρνηθούν στις μειονότητές τους τα δικαιώματα που τους εξασφαλίζει η Συνθήκη της Λωζάνης, είναι αναχρονιστική και μπορεί να ζημιώσει την εθνική ενότητα της κάθε χώρας στις αρχές αυτές του 21ου αιώνα», υποστηρίζουν οι βουλευτές με το ψήφισμα. Ζητούν η αντιμετώπιση των μειονοτήτων να γίνεται πλέον από κάθε χώρα, βάσει της Ευρωπαϊκής Συνθήκης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Καλούν τις δύο χώρες να πάρουν μέτρα υπέρ των θρησκευτικών μειονοτήτων, στα θέματα εκπαίδευσης και ιδιοκτησίας και να συμβάλλουν ώστε η πλειοψηφία να μην αντιμετωπίζει τις μειοψηφίες αυτές ως να είναι ξένες στην χώρα τους.

Συνιστούν επίσης στις δύο χώρες να προχωρήσουν στην τελική επικύρωση της «Σύμβασης πλαίσιο για την προστασία των μειονοτήτων» (STE-157) και της Ευρωπαϊκής Χάρτας για τις Περιφερειακές και Μειονοτικές Γλώσσες.

Με τροπολογίες που εγκρίθηκαν και που είχαν υποβληθεί κυρίως με την πρωτοβουλία Βουλγάρων βουλευτών, αναγνωρίσθηκε το νομικό πρόσωπο του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης, η δε έκφραση «Ελληνικό Ορθόδοξο Πατριαρχείο», αντικατεστάθη με την έκφραση «Οικουμενικό Ορθόδοξο Πατριαρχείο».

Αναγνωρίσθηκε επίσης ότι «η Ορθόδοξη Βουλγαρική κοινότητα εντάσσεται στο Οικουμενικό ορθόδοξο Πατριαρχείο» και απορρίφθηκε η έκφραση «Βουλγαρική Ορθόδοξη Εξαρχεία».

Σχετικά με τη Σχολή της Χάλκης, οι βουλευτές ζητούν την επαναλειτουργία της και την αναγνώρισή της ως παράρτημα της θεολογικής σχολής του Γαλατά Σαράϊ.

Με τροπολογία που απορρίφθηκε είχε ζητηθεί να μετονομασθεί η «Ελληνορθόδοξη Θεολογική Σχολή της Χάλκης» σε «Ανώτατο θεολογικό Ινστιτούτο ανήκον στο Οικουμενικό Πατριαρχείο».

Οι βουλευτές ζητούν επίσης να ξεκαθαρισθεί πλήρως το θέμα των ιδιοκτησιών που ανήκαν στα θρησκευτικά ιδρύματα και τα οποία κατασχέθηκαν το 1974.

Επίσης, να υλοποιηθούν οι αποφάσεις που πήρε η ΚΣΣΕ το 2008 για την Ίμβρο και την Τένεδο, με στόχο τη διατήρηση του διπλού πολιτιστικού χαρακτήρα των δύο νήσων, οι οποίες θα μπορούσαν να μετατραπούν σε σύμβολο της ελληνο-τουρκικής συνεργασίας.

Οι κυβερνήσεις των δύο χωρών, καλούνται τέλος να ενημερώσουν την ΚΣΣΕ για τις προόδους που θα πετύχουν μέσα σε ένα χρόνο, γύρω από τα βασικά αιτήματα του ψηφίσματος, ήτοι τον Φεβρουάριο του 2011.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πολλά και… συνηθισμένα για οικονομία και εθνικά θέματα είπε από το βήμα του Συμβουλίου της Ευρώπης ο Γιώργος Παπανδρέου. Εκείνο που μας ξάφνιασε – αν και δεν θα έπρεπε – είναι η απάντηση του κ. Παπανδρέου σε ερώτηση Πολωνού βουλευτή για το θέμα της διατήρησης ή της απομάκρυνσης κάποιων θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιους χώρους, όπως… σχολικές αίθουσες.

Η απάντηση του κ. Παπανδρέου χρήζει… ερμηνειών. Αρχικά υπενθύμισε ότι ο προπάππος του ήταν Πολωνός. Επί της ουσίας, όμως, απάντησε ότι πρόκειται για ένα θέμα που προκαλεί διαμάχες, αλλά επί του παρόντος στην Ελλάδα δεν έχει τεθεί.

Ωστόσο, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να τεθεί κάποια στιγμή καθώς, όπως είπε, «οι κοινωνίες γίνονται πολυεθνικές». Και συνέχισε ακάθεκτος: «Είναι ένα δύσκολο θέμα, καθώς πρέπει να ισορροπήσουμε μεταξύ παράδοσης και δικαιωμάτων, αλλά εδώ είμαστε για τα δύσκολα…».

Αλήθεια τις παραπάνω… σκέψεις του Πρωθυπουργού τις γνωρίζει ο Αρχιεπίσκοπος και αν ναι τι πράττει για την επερχόμενη αποχριστιανοποίηση της Ελλάδας;

(Γιά να δούμε θα σπάσει κανένα αυγό το ΠΑΣΟΚ με το συντηριτικό ακροατήριο ή θα κανει την κότα)

Την καταβολή προμερίσματος 2 ευρώ ανά μετοχή για το κεφάλαιο που διαθέτει η Εκκλησία της Ελλάδος στην Εθνική Τράπεζα [NBGr.AT] (9,3 εκατομμύρια μετοχές) όπως επίσης και αυτό που κατέχουν η μητρόπολη Ιωαννίνων μέσω των κληροδοτημάτων (2,3 εκατομμύρια μετοχές) και η μητρόπολη Ηλείας (300.000 μετοχές) ζητεί η Κεντρική Υπηρεσία Οικονομικών της Εκκλησίας.

Η συνολική συμμετοχή εκκλησιαστικών ΝΠΔΔ στο μετοχικό κεφάλαιο της Εθνικής ανέρχεται σε 11,9 εκατομμύρια μετοχές. Επομένως, η ΕΚΥΟ αξιώνει την καταβολή προμερίσματος 23.800.000 ευρώ, καθώς και την εκλογή εκπροσώπου της στο νέο διοικητικό συμβούλιο.

Τις θέσεις αυτές αναμένεται να γνωστοποιήσει ο Γενικός Διευθυντής των Οικονομικών Υπηρεσιών της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αντώνης Ζαμπέλης στην έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της Εθνικής Ελλάδος που θα πραγματοποιηθεί σήμερα.

Στην εισήγησή του αναφέρει ότι η Εκκλησία της Ελλάδος αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους μετόχους της ΕΤΕ κατέχοντας έως σήμερον 9.300.000 μετοχές, δηλαδή το 1,5% του συνολικού μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας. Εάν κάποιος συνυπολογίσει και τα 2.300.000 μετοχές των κληροδοτημάτων της Ι. Μητροπόλεως Ιωαννίνων και τις περίπου 300.000 μετοχές της Ι. Μητροπόλεως Ηλείας, η Εκκλησία της Ελλάδος καθίσταται ένας από τους τρεις μεγαλύτερους μετόχους της Τράπεζας και ως εκ τούτου ένας σημαντικός διαμορφωτής της εταιρικής διακυβερνήσεώς της.

Ο γενικός διευθυντής των Οικονομικών Υπηρεσιών της Εκκλησίας θα αναφερθεί και στην εκλογή του νέου διοικητικού συμβουλίου της τράπεζας για μία τριετία. Η νέα ηγεσία της ΕΤΕ πρότεινε ένα νέο δωδεκαμελές διοικητικό συμβούλιο αποτελούμενο από τους κ.κ. Β. Ράπανο, Α. Ταμβακάκη, Ι. Γιαννίδη , Ι. Παναγόπουλο , Αλ. Σταύρου, Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ιωαννίνων κ.κ. Θεόκλητο (ως εκπρόσωπο των κληροδοτημάτων των Ιωαννίνων – ιδρυτικών μετόχων της ΕΤΕ), Στ. Βαβαλίδη {υφιστάμενα μέλη εκ του απερχομένου διοικητικού συμβουλίου} και πέντε νέα μέλη, ήτοι τις κυρίες: Αλεξάνδρα Παπαλεξοπούλου και Μαρία Σκλαβενίτη και τους κ. Γ. Ζαννιά, Β. Κωνσταντακόπουλο, Π. Σαμπατακάκη. Η παρατήρηση που θα διατυπωθεί από τον εκπρόσωπο της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι «ότι μένουν τρεις κενές θέσεις στο διοικητικό συμβούλιο διότι αυτό είναι δεκαπενταμελές.

Αξιοσημείωτο είναι ότι εκτός του Μητροπολίτη Ιωαννίνων που εκπροσωπεί ένα σεβαστό αριθμό μετοχών ουδείς εκ των προτεινομένων νέων μελών εμφανίζεται να κατέχει μετοχές της ΕΤΕ».

Εκπροσώπηση

Ο Κ. Ζαμπέλης θα ζητήσει ακόμη την όσο το δυνατόν αντιπροσωπευτικότερη εκπροσώπηση των μετόχων στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΤΕ, λόγω της σπουδαιότητας των εταιρικών θεμάτων που έχει να διαχειρισθεί αυτό όπως: α) η διανομή μερίσματος κατά την προηγουμένη και τρέχουσα εταιρική χρήση, β) η αποχώρηση της Τράπεζας από το πρόγραμμα του οικονομικού πακέτου στήριξης της κυβερνήσεως ύψους 28 δισ. ευρώ το οποίο δεν εμφανίζεται να το χρειάζεται λόγω της ιδιαίτερα αυξημένης κεφαλαιακής της επάρκειας, γ) η αυτόνομη πορεία της ΕΤΕ στο ελληνικό τραπεζικό γίγνεσθαι, δ) η διοχέτευση αυξημένης ρευστότητας προς την αγορά και την κατανάλωση, ε) ο καθορισμός των απαραίτητων προβλέψεων στον ισολογισμό της Τράπεζας, στ) η πορεία της Εθνικής Ασφαλιστικής, κ.λπ.